Ομοιοπαθητική

Η θεμελίωση της ομοιοπαθητικής έγινε στα τέλη του 16ου αιώνα από το Γερμανό ιατρό Samuel Christian Hahnemann. Η ομοιοπαθητική στηρίζεται σε ολοκληρωμένο και οργανωμένο θεραπευτικό σύστημα και αντιμετωπίζει τον άνθρωπο ως ενιαίο σύνολο.  Οι θεμελιώδεις αρχές της είναι:

–       Ο νόμος της ομοιότητας

ένα φάρμακο που είναι ικανό να δημιουργήσει ένα συγκεκριμένο σύνολο συμπτωμάτων σε ένα υγιή οργανισμό, θα θεραπεύσει ένα παρόμοιο σύνολο συμπτωμάτων σε ένα οργανισμό που πάσχει. Ο στόχος της χορήγησης των ομοιοπαθητικών φαρμάκων είναι να διεγείρουν τη θεραπευτική δυνατότητα του ίδιου του οργανισμού.

–       Ο νόμος της απειροελαχιστότητας

Οι ουσίες που χρησιμοποιούνται στην ομοιοπαθητική προέρχονται από φυτά, ορυκτά, ζώα και χημικές ουσίες, κατάλληλα επιλεγμένες, αραιωμένες και στη σωστή δυναμοποίηση.

–       Ο νόμος της εξατομίκευσης

Η θεραπεία στην ομοιοπαθητική είναι εστιασμένης το άτομο και όχι στην ασθένεια. Διαφορετικά άτομα που πάσχουν από την ίδια ασθένεια μπορεί να χρειάζονται διαφορετικά φάρμακα και θεραπευτικά σχήματα.